عامیانه

تازیانه

2011-12-11T02:11:00.000+01:00

نظریه‌ای به عنوان جبران به معنی مطلق وجود ندارد

اتفاقی‌ به اسم زمان وجود خارجی‌ ندارد برای مرحم دردی

زندگی بیش از اینها بیرحم است تازیانه اشتباهات بی‌ رحمانه تر

روزی که من به اشتباه ارزشی را به زیر پا گذشتم حفره‌ای در وجودم کاشتم

حفره‌ای که با من است همه جا و همه زمان

جزیی از من است، اشتباه من بخشی از من است مثل دستم مثل چشمم...

یا توانم کم است، یا این روزها نا ملایم

به من می‌گوید توانت کم است

روزهای بدی است حال من مثل روزهایم

....

2011-10-28T10:29:00.000+02:00

احساس می‌کنم مغزم به زودی از هم می‌‌پاشد

موجوداتی ریز عجیبی‌ در مغزم لانه کرده‌اند

....و باهم حرف میزنند و حرف میزنند و حرف میزنند

مرگ

2011-10-06T00:47:00.001+02:00

حس مرده‌ای را دارم که مدتهاست در راهم که به خاک سپرده شوم

راه طولانیست

صدای گریه‌ها و ضجّه‌ها محو هست

حفره سیاه و ابدی مرا میطلبد

و من نه با پای خود ،اما میروم

و گویی هنوز باور ندارم که مرده ام

...

2011-06-17T12:57:00.003+02:00

من در یک شب بهاری، دریک اتوبان شلوغ پر ترافیک وقتی این آهنگ را میشنیدم

عاشق شدم

این روزها

2011-01-18T23:28:00.002+01:00

باران می‌بارد و من شاد نمیشوم. دیگر مدتهاست رویای شب بارانی در پاریس را نمی‌بینم

***

دلم تنگ میشد و می‌گرفت. دیگر نمیگیرد تعریفش فرق کرده، دلتنگیهایم هم از جنس دیگر است، دلم قهر کرده است با خودم. حس خوبی‌ مدتهاست سراغش را نمیگیرد، دیگرشادی هایش دوام ندارد

***

سوار مترو میشوم از تونل بیرون میاید از روی دریاچه یخ زده می‌گذرد، یخ هایی تکه پاره. رنگ سفید چشمانم را میزند. نگاهم را از پنجره میدزدم، نگاهم می‌‌ایستد در بوسه‌های زوج روبرویم. باز نگاهم را میدزدم، این بار به دستانم، لاک ناخنهایم را میکنم و‌ چشمانم هی‌ پر میشود و هی‌ خالی‌ ...تکه های قرمز لاک به طرز عجیبی‌ غمگین است و‌ تکه تکه، درست مثل یخهای دریاچه

***

مچاله میشوم، در پتو میپیچم به خودم، روزها را مرور می‌کنم و تصویر آرزوهای ترک خورده‌ام هی‌ میگذرند از ذهنم و من باز هی‌ به خودم میپیچم، گلویم درد می گیرد

***

به کلاس سوئدی می روم و در راه کتاب فرانسه‌ام را می‌خوانم،... ایستگاه را رد میکنم

***

حرف میزنم و صبح فردایش تهوع دارم از کلمه‌های کنده شده‌ام ..سکوت می‌کنم و هی‌ چنگ می‌خورد گلویم و باز هی‌ پر میشوند این چشمان لعنتی

***

.....کوهن می خواند

هوای تازه

2010-12-12T21:15:00.005+01:00

زمانهایی هست که از جنس هیچ هست. نه از جنس غم است، نه از جنس شادی، نه امید نه یأس

نه پیچیده است و نه ساده.... در تعریف شده‌های من جایی‌ ندارد

اما از جنس هر چه باشد هوا جریان دارد در لابلای گذر هر ثانیه اش

جنس این هوای ناآشنا گهگاه زمزمه غالبی دارد از حس عمیق جاریش... چیزی مثل جنون

جنون رهایی از هر آنچه ریشه دوانیده در پوسته های وجودم

ریشه‌هایی‌ که من به آنها آب میدهم. هر روز و‌ هر روز، از روی عادت

ریشه هایی که می بندد هر دریچه ای را برای نفس کشیدنم در این هوا

نه خیلی دور نه خیلی نزدیک

2010-09-27T09:40:00.009+02:00

در این که من آدم متغیریم شکی نیست کما بیش همه دورو بریهام هم می دونن

من می‌تونم در یک آن به پوچی مطلق برسم که نه برام مهم باشه چی‌ پیش اومده یا خواهد اومد، نه کارم، نه درسم، نه لذتی ببرم از شدیدترین و بهترین علایق زندگیم و قادر باشم که در همون لحظه بمیرم و هیچ گونه حسرتی هم نداشته باشم

و می‌تونم دو روز بعدش احساس کنم که زندگی‌ نه تنها بد نیست، حتی بعضی‌ لحظه‌هاش میتونن خوب و‌ موندنی هم باشن در ذهنم

طوری که بعد‌ها دراز بکشم، خیره بشم به سقف، یاد آوریشون کنم و گوش لبم یکم هم بیاد بالا و‌ ته دلم یه جورایی دلتنگ اون لحظه‌ها هم بشم

من نه ادعایی دارم که زندگیم پر بوده از این لحظه‌ها و نه خالی‌

وجود داشتن برای من زمانهایی که کوتاه بودن و ساده ، ولی‌ عمیق و دوست داشتنی و پر از آرامش

و اینو در خودم دوست دارم که واقفم به این لحظه ها. می دونم آره همینه! قرار نیست هیچ اتفاق عجیبی‌ باشه ، بعضی‌حرفا و جمله‌ها ، بعضی‌ سکوتا بعضی‌ موزیک‌ها ،بعضی حسا خوب می‌تونن مسخت کنن و‌ بهت حالی‌ کنن که هنوزم هستن چیزایی‌ تو این دنیا که بتونن از پای در بیارن نا‌ امیدیتو حتی واسه مدتی‌ کوتاه

اینا واسه من موندنیه تازم می‌کنه و یه تلنگره بهم که خوشبختی‌ اگه کامل هم حواسش بهم نباشه، میتونه گهگداری یه نیشگون کوچولو بزنه که بگه من هستم همین دوروبرا ...نه خیلی دور نه خیلی نزدیک

Noir

2010-09-19T11:44:00.001+02:00

بهتره به استقبال فاجعه‌ها نریم

خودشون میان

بعضی‌ موقع‌ها دور نماشون خیلی‌ ترسناک تر از خودشونه

پس بذار پیش بیان

قبل اینم کم نبودن، فاجعه‌هایی‌ که پشت سر گذاشتیم

شبنه

2010-09-12T23:28:00.002+02:00

کجا بازم آوازی از دل برانده ، که وا دل بنینت

کجا یاری از خود گذشته، که بی درد م وا چش دل بگینت

کجا رقص پروانه ان، تو بهارو غریب جوونی

کجا قصه‌ی عشق مِ، متناوُن چشوُن آسوُنی

کجا روزُنِ مدرسه، کوچه پس کوچه اُن خاشِ ( خوش ) آشنایی

کجا قلب ناباورم، کجا بهت تلخ جدایی

کجا رنج موعدمِ، مایه‌ی شعر و آوازِ شورُم

کجا چهره‌ی پاک‌ تُ جُن‌ترین (زیباترین ) انتخاب شعورُم

کجا فلسفه، منطق پوچ تنهایی و ناامیدی

کجا از دل ظلمت و یاس، رخ دادنِ روشنای سفیدی

ترانه زیبای شبنه با صدای سهیل نفیسی، شعری ازابراهیم منصفی که یاری داد امشب مرا

من وشبی لبریز و ناتوان از گفتن و نوشتن

...

2010-07-21T17:30:00.003+02:00

من یک مشکل بزرگ با این صفحه دارم. اینجا نمی‌شه غر زد یعنی‌ می‌شه‌ها ولی‌ سیل ملامته که بهت جاری می‌شه. من اعتراف می کنم رسما حالم از اینجا یا‌ هر جای دیگه‌ای که مجبوری تعریف کنی‌ خودتو بهم میخوره . من اینجا مینویسم تاخونده بشم ولی به قیمت بودن فقط بخشی از خودم. حس چالش و مبارزه در تفسیر درست از خودم در من خفیف شده ،یا اینکه بهتر بگم این قسمت از وجودم بی‌ حوصله شده . درسته من بی حوصله ام از تمام لحظه هایی‌ که باید باز کنم اون پترن وجودی مو از همه اون لحظه‌هایی‌ که باید مردد بمونم در یافتن جواب سوالی که خودم هم ندارمش ،که آیا الان من چه مرگمه

...

2010-06-22T11:30:00.003+02:00

... از اینکه همه چیز اینقدر به طرز کثافت باری موقتیه حالم بده
به یک حس خوب عمیق واقعی احتیاج دارم، به یک حس ماندنی

ماسک آهنی

2010-06-08T19:51:00.013+02:00

من اصولا آدم خداحافظی‌ها نیستم. همیشه موقع خداحافظی، خودمو یه جوری گم و گور می‌کنم، الکی‌ شاد میشم، میخندم یا پرت و پلا میگم،راستش یه ماسک آهنی دارم، اون موقع ها میزنمش به صورتم. یادمه بچه بودم موقع خداحافظی با برادرام که تعطیلات به خونه میومدن، انگار دنیا داشت برام تموم میشد. اغلب هم جمعه عصرا بود، چه اون دوره‌ها شنبه‌های جهنمی ای داشتم. بعد‌ها کم کم خداحافظی‌ها کم رنگ تر و آسونترشد نه من کسی‌ رو‌خیلی جدی ترک کردم نه کسی‌ منو، برادرام هم دیگه خانواده دار شدن ومن دیگه اون خواهر کوچولوی ته تقاری نبودم، الویتم شد شماره دو...تا دو سال پیش که این بار من می‌خواستم ترک کنم. یادمه هفته آخر مثل آدمای مریض در حال مرگ بودم. تازه فهمیده بودم اون ماسک آهنیم خیلی هم قوی نیس. دست بهم میخورد اشکم در میومد با این تفاوت که گریه نمیکردم که یه موقع کسی‌ فکر نکنه من ضعیفم یا نا مطمئن از تصمیمم ،شب آخر همه‌ اون گریه ها ریخت بیرون و من ساعتها تو کوچه موندم که یه موقع مامانم چشمای قرمز دختر مغرور و سر‌ سختشو نبینه. فرداش پروپانول نجاتم داد. اینقدر رها و‌ بی‌خیال بودم که فقط موقع خداحافظی قهقهه نزدم، و چقدر بعدها عذاب وجدان گرفتم که مامان بیچارم چقدر دلشکسته شد که تک دخترش حتی اون روز هم محبتی از خودش نشون نداد و حتی یه قطره اشک برای دور شدن ازشون نریخت، فقط به این دلخوش بودم که مادر‌ها میفهمن بچه هاشونو . بعدها دیگه موقع خداحافظی ها نه پروپانول خوردم نه گریه کردم حتی برای مرگ کسی، دیگه ماسک می اومد رو مغزم، رو پوسته پوسته وجودم، انکار ماهیت اتفاق بود. مثل فرار به خلا ای عاری از هرگونه نشانه ای از گذشته. تا دو شب پیش، که باز از اون شبهای جهنمی داشتم . اون شب من باز پروپانول نخوردم ولی‌ این دفعه گریه کردم و خجالت نکشیدم که وسط گریه‌هام بگم که چقدر دلتنگ می شم و به خودم لعنت میفرستادم که این همه سال چرا این همه بغض رو ریختم تو این گلوم.

این بغض ها باید صاف بشه صاف و صیقلی، زخم این بغضا باقی‌ می‌‌مونه، گاهی اوقات باید اون ماسک لعنتی رو انداخت دور،اونی که ته گلوت راه نفس کشیدن رو‌ تنگ میکنه رو باید کند و ریخت دور... بعضی خداحافظی ها ارزششو دارن

عامیانه های من

2010-05-19T14:49:00.000+02:00

هدفم از نوشتن این پست نه خندودنه، نه طنز تلخ، نه برانگیختن حس همدردی ..فقط اینا رو مینویسم که ببینین فشردگی زندگی‌ چطور سلامت عقل آدمیزاد رو تهدید می‌کنه.. یا شاید عقل من رو
تو شرکت یه پروژه کوفتی داریم ،که فکر کنم از راه اندازی اولیش تا حالا که نزدیک ۴ ماه می‌شه ما فقط در حال تغیریم و پیچیده کردن پروژه چون جناب رئیس خوشحال هر روز به میتینگ تشریف میبرن و واسه خوشحال نگه داشتن کلاینت مهمشون که بانک معروف سوئد باشن با یک میلیون تغییر عجیب و غریب برمیگردن و وقتی‌ قیافه‌های آویزون مارو می‌بینه با یه حالت مظلومی میگه آی نو بات س لوی» اون موقع اس که می‌خوای سرتو محکم بکوبی به دیوار»
وسط این همه ‌ها گیر واگیر هم یه بدبختی خوشگل دیگه هست به اسم تز
که اینجا این هم گروهی خوشگلتر ما هم هست که چون مذهبی‌ تشریف دارن و ما که نمیدونیم چی‌ داره بهش فشار میاره ...الله اعلم ،عجله دارن این تابستون با نامزدشون عروسی‌ کنن و وگیر دادن که حتما هفته اول ژوئن دفاع کنیم و دهنمون صاف میشه که روزهای هفته که تا هشت ،نه شب سر کاریم، آخر هفته‌ها هم در خدمت تز‌ تشریف داشته باشیم
خلاصه این میشه که وسط دیباگ برنامه در مهترین قسمتش ،واسه چند ثانیه ای خوابم میبره و حتا تو اون چند ثانیه خواب هم می بینم…یه روزم که آخر وقت شرکت بودم و برنامه جواب نمی داد و مشکلش حل نمی‌شد رفتم آشپزخونه چیزی برای خوردن پیدا کنم و با یه لیوان برگشتم البته پر از شراب ……خلاصه اینکه بعد چند تا لیوان، برنامه که جواب نداد هیچ …از اونجا که باید مشکلشو حل می‌کردم و کیف لپتاپم رو هم نیاورده بودم مست و‌ خراب لپتاپمو زدم زیر بغلم و‌ اومدم خونه
یه روزم که یک سره یه وب پارتم ارور آبجکت رفرنس نال می داد گفتم بذاریه مسیج معمولی‌ رایت کنم ونوشتم لاله خر است و برنامه بازم هم آبجکت رفرنس نال داد

امروز بعد مرور همهٔ اینا هم خندم گرفت هم یه لحظه ترسیدم که چه بلایی‌ داره سرم میاد همون داستان همیشگی‌ داره تکرار می‌شه همه زندگیم پر از کاره، که هیچ کدمشونو نمیتونم به نحوه احسن که هیچ ، به نحوی که دلخواهمه انجام بدم .با اینکه میدونم همه اینا مقطعیه ولی تلنگری بود به خودم که آگاه باشم که اون جاده ای که پیش رومه یه چیری شبیه دوربرگردون داره می شه، لجم گرفت از خودم و ادعاهام که در زمانی که باید از تجربه گذشته ها به جای پل استفاده کنم هنوز مثل یه بچه آب بازی می کنم و وقتی کلافه می شم که دیگه زیادی خیس شدم

...

2010-04-24T10:39:00.004+02:00

آره بد نیست بعضی‌ موقع ها روبروی آینه وایسی و ببینی‌ که چقدر پرتی از مرحله
چقدر هنوز میتونی‌ کوچیک باشی‌ و ضعیف ….و چقدر خودخواه
چقدر بی‌ درک نسبت به آدمای دوروبرت... به زندگیت ..به خوشیهات ...به روزهای بدت
اصلا لازمه یه موقع‌هایی‌ با مخ بری تو دیوار، یادت بیاد لاله خانوم هنوز اندر خم یه کوچه ای‌
باید اون هم ادعاهاتو بذاری کنار ، روراست باخودت فکر کنی‌ که چقدر حالا حالا ها باید خود زنی‌ کنی‌
حالا حالا‌ها کار داری،خیلی‌ هم زیاد،خیلی‌

تلخ

2010-04-20T13:10:00.001+02:00

من آدم تلخیم... حقایق تلخ رو به تلخی‌ تمام، به آدما میگم
گاهی مجبور میشم که نگم، و این تلخی‌ رو تو وجودم می‌ریزم
...و این می‌شه که تلختر هم گاهی بنظر میرسم
دوست داشتم آدمای تلخی‌ مثل خودم دوروبرم بودن
بهم حقایق تلخ رو میگفتن و هیچ وقت تو وجودشون نمیریختن
تلخ و شیشه ای مثل خود روزهای تلخم

Loved it!

2010-04-02T22:37:00.001+02:00

How important it is in life not necessarily to be strong...

but to feel strong.

Into the Wild(2007)

...

2010-03-28T21:56:00.004+02:00

آفتابی به پهنای صورتم

یک فنجان قهوه

حیاط بزرگ و سبز واتیکان

و نسیمی که نوازش می‌کند گرمای صورتم را

پایم را بر روی پایه میز قلاب می‌کنم

فراموش می‌کنم که چقدر خسته اند این پاها

ته مزه تلخ قهوه را دوباره مرور می‌کنم

سرم را بر پشتی‌ صندلی‌ تکیه میدهم

چشمانم را می‌بندم

و یک آن در می‌یابم

که چقدر دلم برای خودم تنگ شده بود

روزهای آخر اسفند

2010-03-19T10:25:00.000+01:00

امروز ۲۸ اسفند است خبری نیست از تمام هیاهویی شهری که زنده تر بود این روزها....خبری نیست از تمام هیجان های روزهای آخر سال خبری نیست از آن همه خیابان های شلوغ ،سینی های چاقاله بادام و دست فروش های آریا شهر ، سبزه و گل و سنبل .....
خبری نیست

اینجا شهر آرام است و مردم شاد از آمدن آفتاب ،من هم ..... دیگر روزهای آفتابی غمگینم نمیکند میتوانم ساعتها بنشینم در کنار پنجره زیر آفتاب..... چشمانم رو ببندم ولبخندی بر گوشه لبام بنشیند

در این حوالی نه بهاری است نه حال وهوای عید اما من می شنوم بوی بهار را ،بوی تازگی را هر چند تا چشمانم کار می کند برف سپید است و سپید

ومن ...من در درونم مدیونم به این روزهای آخر سال به روزهایی که همیشه به آن عشق ورزیده ام به روزهایی که خانه بوی سنبل میداد به روزهایی که آخرین امتحان ثلث دوم را داده بودم و بی خیال و خوشحال لباسهای عیدم را مرور میکردم روزی چند بار
به روزهای آخر سالی که لحظه شماری میکردم برای دیدن برادرانم که برای تعطیلات به خانه می آمدند به روزهایی که نوای بنان در خانه میپیچید و بوی ماهی و سبزی پلو شب عید در مشامم

من به تمام آن روزهای آخر سال مدیونم...آن روزهای خوب... که شادترین لحظاتم بودند

من مدیونم به حفظ تمام آن حس های خوب ،به تمام آن لحظه های پر از شوق

من هنوز نیاز دارم روزهایی بسازم که یادآوریش لبخندی بر لبانم بنشاند و دلم خالی شود یک آن از مرورآن لحظه ها

بیداری

2010-02-05T14:42:00.004+01:00

بعد از ظهر تابستانی رو به انتها ... صندلی بزرگ چوبی، پشت به آفتاب، چیزی نمیبینم...جز تصویری تاریک

پاهایم برروی زمین است، سردشان است، پاهایم رو کمی بالا میاورم و آرام بر روی هم میگذارم
دوباره زیر چشمی گوشه تاریک اتاق را نگاه میکنم
هنوز محو است و دور

چیزی نمی شنوم

...کتاب را از روی پاهایم بر میدارم و بیحوصله ورق میزنم و می خوانم

"می پندارید چرا"

"همچنان برپا و چشم بردهان من می مانی تا روز شود ونیمروز شود و شام شود؟"

"همچنین برپا می مانم و چشم میدارم"

2010-01-22T12:04:00.002+01:00

به نظر احمقانه میرسد اما من همیشه از چیزی رنج برده ام که
حافظه قوی نامیده میشود

عروسک چشم تیله ای

2009-12-18T22:38:00.000+01:00

بعضی موقعها من دلم میخواد هیچ کاری نکنم دقیقا هیچ کاری... بشینم زل بزنم به روبروم و به هیچی فکر نکنم . نه چیزی بشنوم نه چیزی بگم، نه ببینم کسی رو، نه بخندم و نه گریه کنم... این موقعها من بی حوصله ام از همه تار و پود زندگیم ....این موقع ها من دلم می خواد فراموش کنم هر گونه رابطه ام رو با گذشته و آینده . اصلا این موقع ها دلم می خواد خالی بشم از درون، بشم یه قالب از یه آدم...یه عروسک با چشمای تیله ای
این موقعها من دلم می خواد بمیرم

Dream !!!!

2009-12-12T18:21:00.004+01:00

من به نظر خیلی ها یه سری آرزوهای کوچولوی خیلی دست یافتنی دارم كه شاید نباید اسم آرزو روشون گذاشت ولی حالا اسمش هر چی میخواد باشه آرزو، خواسته ،پشن، دیزایر یا هر چیز دیگه ای واسه من یه طور بر آورده کننده خواسته های تعریف شده در ذهنمه كه در برهه ای از زمان تعریف شده كه ممکنه در مقیاس تعریفی زمان حال خیلی به آرزو نشه تلقی ایش کرد . ولی با وجود همه این ها وقتی اون تعریف های خاک خورده ذهنم جا خالیهاش پر میشن و یه نقطه آخرش گذاشته میشه نه اینکه به اوج برم نه اینکه از خوشحالی بخوام بمیرم نه هیچ کدوم اینا ....فقط یه حس رضایت ذهنی
امشب یکی از همون آرزوهای پیش پا افتادم به تحقق میپیونده و حالا فکر میکنم اون تعریفها اگه یکی یکی کامل شن چی؟....مثه یه جدول كه داره حل میشه و همه خونه هاش داره پر میشه
و این امشب داره منو میترسونه

:Dعقده ای

2009-12-11T12:00:00.005+01:00

دیشب برای اولین بار تو زندگیم واسه درس خوندن تا ساعت 4 صبح بیدار بودم و وسطش خوابم نبرد

پ.ن: پیرو شک مامانم به ترک تحصیلم, به خاطر جیم زدنای فراوون این ترمم اولین کاری که صبح کردم این بود که مثه عقده ای ها زنگ زدم خونه

چطوری مامان جون؟ -

خیلی خسته ام اصن نخوابیدم دیشب-

چرا دخترم؟ -

!!!!!خوب امتحان دارم امروز، درس می خوندم-

...من

2009-12-04T18:30:00.004+01:00

من آرزوهام یادم نرفته، همشو یه جا نوشتم که بدونم داشته های الانم یه روزی آرزوهام بوده

اصن یه جایی می چسبونمش که روزی هزار بار بره تو چشمم

من به تمام قوانین الهی و طبیعی زندگی احترام می ذارم

سعی میکنم زیاده خواه نباشم، یعنی باشم ها اما نه خیلی زیاد

آسون بگیرم، بی خیال باشم و حرص نخورم

به دلم گیر ندم، بذارم به حال خودش باشه

دلتنگ بشه، دلگیر بشه، بشکنه، اصن بذار گاهی اوقات به ... هم بره

باید به آهنگایی گوش بدم که باهاشون خاطره ندارم

کتابایی رو بخونم که منو یاد کسی نندازه

سعی کنم هوس نکنم ، کسی دم گوشم زمزمه کنه

یا اینکه تو موهام نفس بکشه

کمتر گریه کنم، اگه هم کردم حدالمقدور در آغوش کسی نباشم

از لحظه های مخصوص خودم حرف نزنم

از موقع های بدم

بذارم فقط پیش خودم بمونه،اینطوری خیلی بهتره

...آره ... اینطوری خیلی بهتره

Looking forward for a miracle

2009-11-16T10:59:00.000+01:00

کلافه ای حس تعریف شده ای نداری
غر هم نمی خوای بزنی ابدا
یه جورایی همه چیز زیادی روشنه
می تونی یه ساعت از پنجره به بیرون خیره بشی ولی به چبز مهمی هم فکر نکنی
شاید در انتظار معجزه ای
معجزه ای که هر روز داری توذهنت تکرارش می کنی
[من به تکرار جملات اعتقاد دارم]
حتی زیر لب هم تکرارمی کنی
تو خیابون که راه میری ، تو مترو روبروییت با تعجب نگات میکنه شک نداره دیوونه ای
چون اثری از هندس فری تو گوشات نمی بینه
[یادم باشه دفعه بعد هندس فری بذارم]

شکوفه های کوچه پشتی هم ریخت، دیروز خیلی باد شدید بود
شاید دارم به این فکر می کنم چه بد شد پرسپکتیو بهارشو از دست دادم
[آخه عکس های پاییز و زمستونشو دارم]
نمیدونم من دیر کردم یا بهار زود تموم شد
نه خب هنوز بهاره ... ولی شکوفه ای تواون کوچه نیست

نه هذیان نمیگم
من منتظر معجزه ام
میدونم بزودی باید از راه برسه
.
.
.
من به معجزه ها ایمان دارم

پس نوشت: این نوشته رو حدودا شش ماه پیش نوشتم ولی هیچ ایده ای ندارم چرا پابلیشش نکردم، الان که خوندمش دلم نیومد پابلیش نکنم مخصوصا وقتی معجزه اتفاق افتاده

عامیانه

2009-10-27T23:08:00.006+01:00

شب های دراز و سرد زمستان طولانی و تاریک در پیش اند.امشب هم شبی از آن شب هاست و من درنور کم رنگ در پتویی مچاله شده موسیقی و صدای کیبوردی رو میشنوم كه دیگر هم نفس شبهای تنهاییم شده. لیوان چای و شکلات خبر از شبی دارند برای من باز هم طولانی، بی اثر و نشانه ای از خواب....و من مینویسم از زمانهای زندگیم، میترسم فراموش کنم این لحظه ها را، میترسم...،شاید اگر روزی دلتنگ این شبها شدم از سر فراغ بخوانم شاید اشکی بریزم، شاید هم لبخندی زدم ا

آسمان استکهلم همچنان زیباست و رویایی، پاییز اینجا فراتر از زیباست... هر چند روزهاست كه نمیبینم این زیباییها رو

شقایق راست میگفتی "چقدر راحت است خیانت به عاشقانه ها"،چقدر زود فراموش کردم همه اون قول و قرار هایی كه با خودم گذاشته بودم

!برای قوی بودن و نفس کشیدن این همه زیبایی

چقدر غریبه ام با خودم و شاید شناختم اما مثل همیشه فرار کردم ،از واقعیت... واقعیتی که چقدر هنوز میتوانم زود آزرده شوم، شکسته شوم و درمانده ...در پایان این من بودم كه فراموش کردم حرف بزنم، یادم رفت كه چطور از رنج هایی كه مثل خوره روحم رو می آزرد حرف بزنم و هر وقت هم تلاشی کردم برای شکستن این دیوار شیشه ای تظاهری بیش نبود و این بود كه من گوش های شنونده ام را به مرور از دست دادم . انتظار زیادی بود برای اینکه فهمیده شوم از نگاهم، انتظار زیادی بود، قلبم لمس شود از پشت آن نمای سنگی و خشن نا مهربان،انتظار بالایی بود كه در توهم پیچیده کلمات سردرگم من، نا شناخته های درونم شنیده شود ...انتظار زیادی بود كه دوست داشته شد در یک رابطه، فهمیده شد در یک دوستی، گوش شنونده خوبی بود برای یک دوست و خوانده شد از یک نگاه

درست است، باید کمتر سخت بگیرم

باید کمتر سخت بگیرم بخودم كه بفهمم آدمها را ،روزی روزگاری اگر نفهمیده شدم دیگر آزرده خاطر نمی شم

The Right Time!!!

2009-10-19T00:28:00.011+02:00

من اکثرا به آدمایی كه برای رسیدن به مترو میدوان دقت میکنم و نگاهم دنبالشون میکنه كه آیا به قطار میرسن یا نه

و همیشه این سوال تو ذهنم میاد كه شاید نباید اصلا به اون مترو میرسیدن

شاید برای بدست آوردن یه سری چیزا نباید خیلی اصرار ورزید

باید صبر کرد برای زمان درست

!زمان درست

...

2009-10-16T14:40:00.009+02:00

دست و دلم به کار نمیره اصلا نمیتونم تمرکز کنم ازم برنمیاد

بارون میاد دلم تنگه

دلم نسترن و میخواد ، با عصرای درکه،بعد بارون بگیره و همون ایستگاه اول بچپیم تو و داد بزنه، دستت درد نکنه عمو ۲ تا نیمرو بزن بعد کلی آلو جنگلی بخریم و بی دغدغه و بی خیال ، بخوریم و راه بیفتیم برگردیم خونه

دلم عاطفه رو میخواد بشینیم ، کلی حرف بزنیم ، غر بزنیم از همه چی و همه جا بی رو دروایسی بعد بزنیم به سیم آخر و چرت و پرت بگیم از گذشته ها و بعد بریم فری کثیف

دلم عصرای بعد کلاس فرانسه رو میخواد با بچه ها بریم بیرون ومثل همیشه قصد جای جدید کنیم ولی باز هم بریم کافی شاپ رییس

مدیسا رو میخوام که از سر کار خسته برگردم ببینم خونمونه ، بعد برام یه سره حرف بزنه، با موهام ور بره، عروسم کنه واسه آقا جون و هر چند دقیقه یه بار هم قربون صدقم بره و بگه وااااااای چقدر خوشگل شدی

.....چقدر چیزای محال میخواد این دل من آخه تو این عصر سرد پاییزی

...

2009-10-10T20:14:00.001+02:00

و در درونم تنهایی آشفته ای خانه کرده

که فقط اشکهایم را نفس می کشد

و دیگر هیچ

2009-09-29T21:26:00.003+02:00

...چقدر پر از حرفم و چقدر ناتوان برای گفتن

من اینطوریم

2009-09-23T17:36:00.001+02:00

!بعضی آدما یه دفعه برام تموم می شن ،تموم تموم

....کاریش هم نمی تونم بکنم

:)

2009-09-15T13:40:00.003+02:00

دیروزصبح، بعد چند روز استرس و دلتنگی و.... ساعت ده دقیقه به نه صبح از ایستگاه مترو اومدم بیرون، یه لحظه یه نسیم خنک روی صورتم نشست مثل یه معجزه یا یه مرهم یه لحظه احساس کردم نباید و اصلا نمی تونم واسه هیچی نگران باشم. نه واسه کار، نه واسه تز، نه واسه کلاسام نه واسه شش ماه دیگه نه حتی واسه یک ساعت دیگه که میخوام برم و بگم هنوز به جواب مشکل پروژه نرسیدم. حس بی نظیری بود، اینکه الان این منم که دارم واسه لحظه هام تصمیم می گیرم علی رغم همه مشکلات و سختیهاش و هیچ چیز دیگه ای نمی تونه مانع ام بشه که چشمامو ببندم ...باد خنک بره روی صورتم، لابلای موهام و یه لبخند بیاد گوشه لبم

I'M FINE!

2009-09-13T23:39:00.009+02:00

The avarge person tells 4 lies a day

or 1460 a year a total of 88,000 by the age of 60.

And the most common lie is :

I'M FINE

via bitchville

It's not funny!

2009-09-06T09:27:00.002+02:00

تازگیها به این نتیجه رسیدم

!که هیچ شوخی ای در این دنیا وجود نداره وهمه چیز به طرز بی رحمانه ای جدیه

پشت هر حرف به ظاهر در شوخی یه واقعیت وجود داره که اکثر موقع ها هم، تلخه

فقط نمی دونم چرا هی میخوام خودمو احمق فرض کنم به جای اون واقعیت

یه شوخی بشنوم

دهه چهارم

2009-08-17T22:26:00.007+02:00

بچه بودم سی سالگی واسه خودش عمری بود

یه جایی از زندگی، که به یه ثباتی رسیده بود، مثل کتابی که اکثرفصل های هیجان انگیزش خونده شده بود وانتظار اتفاق خارق العاده، توقع بالایی بود

اما من اینجا پشت پنجره ای نشسته ام که سی ساله است ،با چشم اندازی به پهنای سالها خاطره، درنقطه ای از زندگی که یه آسمون با تصورات دختر بچه ای که عاشق رنگ صورتی بود وبزرگترین آرزوی زندگیش، داشتن گل رز کارتون مسافر کوچولو بود ، فرق داره

فصل هایی پر از فراز و نشیب ،اشتباه و تجربه و پر ازخاطره ،خوب وبد... سالهایی که مثل باد گذشت و فقط تصاویری باقی مونده که به قول نیما رزق روحم شده...

فصل آخر این کتاب فصل پر ماجرایی بود،اتفاق بزرگی بود که به مرور زمان خونده شد تو این فصل بود که واقعا ارزش یه خانواده شلوغ معلوم می شد، معنی مامان و بابا درک می شد، فراغت خیال در حین سر و کله زدن با به مشت بچه قد و نبم قد با هیچ کدوم از مناظر زیبا و بدیع جبران نمی شد ولی تو همین این فصل بود که دیگه گفتن جمله "دل تنگتم" یا "دوستت دارم" خیلی سخت نبود. فصلی که ارزش یه دوست خوب نه تنها فهمیده میشد بلکه با ذره ذره وجودت هم درک میشد ، فصل بزرگ شدن و لذت بردن از خود و تنهایی...

حالا اون دختر سی سالس ، شبیه سی ساله ها نیست ولی هنوز هزار تا آرزوی عجیب و غریب داره. دوست داره بانجی جامپینگ امتحان کنه، گاهی اوقات دیونگی کنه و عاشق اینه که تو کتاب فروشی کار کنه. هنوزم مثل فصل های پیشین پر از دغدغه اس و کلی تصمیم داره واسه بهتر شدن و بهتر زندگی کردن

با اینکه حس غریبی بهم میده ...آغاز دهه جدید، سی سالگی مبارک

:|

2009-07-23T22:33:00.002+02:00

هر گاه توانسته ام به ریشه مسئله لذت نبردن دست یابم آن را ناشی از تصمیمی خود آگاهانه یافته ام

ژان پل ساتر

آدما

2009-07-21T15:51:00.001+02:00

آدمای زیادی تو زندگیت بودن و هستن
آدمایی که می یان ومی رن
آدمایی که در ذهنت باقی می مونن، با خاطره هایی خوب و بد
بعضی آدما زود فراموش می شن
و بعضی ها هیچ وقت از خاطراتت گریزی ندارن
آدمایی که در کنارتن ولی سهمی از ذهنت ندارن
و آدمایی که دورن ولی همیشه بخشی از رویاهاتن
آدمایی که دیر می یان و آدمایی که زود می رن
آدمایی که صداشون تو گوشاته،هر چند سالهاست که نشنیدیشون
آدمایی که یه روز بهت فکر می کردن
و آدمایی که هنور هم بهت فکر می کنن
آدمایی که هنور هم بهشون فکر می کنی
آدمایی که بخشی از روزهایی خوب زندگیت بودن
و آدمایی که هنوز در روزهای خوب زندگیت به یادشون می افتی
آدمایی که برات مهم بودن و هنوز هستن
آدمایی که دیگه نیستن
و آدمایی که دیگه برات وجود ندارن

چه آدمای زیادی و چه اندازه....
تنهایی بزرگی

شبهای روشن

2009-06-26T00:11:00.009+02:00

شب است و آسمان آبی
ماجرا غریب است و تجربه ندیدن شب سیاه غریب تر
که تداعی شب هایی را دارد که پر از خاطره اند و خاطره
و البته دور دور
شب های تابستان در حیات مادر بزرگ و پشه بندهایی با سایزها و رنگهایی متفاوت
و دعوای همیشگی برای تصاحب آنی که دیرتر از همه پذیرای آفتاب داغ و سوزان صبح بود
و پچ پچ های دخترانه تا پاسی از نیمه شب
و صبح های تابستانی که بوی یاس اش مدهوش کننده تر از هر شرابی بود
یاس هایی که مرا عاشق میکرد

شب های تابستانی که اگر چه آبی نبود سیاه بود ولی دل من آبی بود

و من در این میان ،گیج این همه تفاوت تب دار
شبهایی که سیاه نیست ولی در درونم غوغایی مملو از آشوبهای تاریک
یاس هایی معطری که دیگر مرا عاشق نمی کند
کوچه باغ هایی که دیگر گلی در آنجا یافت نمی شود چون دیوارهایش مملو از خون اند و بغض

و من نه دلتنگ مکانها یا زمانها ، دلتنگ خاطرهایی که رفته اند و رفته اند
دلتنگ مردمی که سالهاست لبخند را فراموش کرده اند
دلتنگ مردمی که میمیرند برای آزادی
دلتنگ کوچه هایی که اکنون غرق در خون اند
دلتنگ آسمانی که دیگر آبی نیست
دلتنگ دلهایی که سالهاست تشنه حقیقتند
دلتنگ ایرانم که سالهاست به یاد ندارد
آزادی، آرامش و راستی
دلتنگ و دلواپس تمام عزیرانم
....

و من اینجا دور از هیاهو
اما بی قرار شهرم، که امروزکه غرق در خون و ظلم وبغض و دروغ است

Burden of anger!

2009-05-10T08:44:00.003+02:00

دیشب خواب عجیبی دیدم
یک محفظه بزرگ چوبی پر آب بود که توش پر از لوح های مقوایی بود که مثل یه دفتر بزرگ بود. لوح های مقوایی خیلی سنگین شده بودن، نمی شد به هیج وجه از آب بیرون آوردشون.
یه صدا یا ضمیر ناخود آگاهم بهم گفت این لوح های سنگین تمام دلخوری هاییه که از آدما در طول زندگیت تا حالا داشتی و تو داری این بار سنگین رو با خودت همه جا می بری!
و من متعجب از اینکه یه لوح مقوایی می تونه چقدر سنگین باشه

My poor peace of mind!

2009-03-29T21:20:00.001+02:00

When you haven't forgiven those who've hurt you, you turn your back against your future.

When you do forgive, you start walking forward.

خودم و خودم

2009-03-25T12:34:00.005+01:00

خوب که فکر می کنم
می بینم نمیتونم اینجا هر چیزی رو بنویسم
شاید به خاطر امتناع از ابراز بعضی از حس های درونیم

به جورایی خیلی خصوصیه ،خیلی!
فقط بین خودم و خودم....

جالبه اون موقع است که به عمق خلوتت پی می بری
تو این خلوت جایی برای نگرانی نیست
دنبال کلمه درست نمی گردی
از اعتراف هیج چیز ابایی نداری
همه چیز مهربونه، حتی سرزنش ها

خلاصه خلوت قشنگیه
الان که خیلی دوستش دارم وهیچ کس و هیچ چیز دیگه ای نمی تونه اونو ازم بگیره

ابله

2009-03-22T13:04:00.003+01:00

تلخی غریبیه
فاصله من تا واقعیت
و فاصله دورتر واقعیت با من
و من چقدر غریبه با دنیای واقعی
و چقدر بیشتر ابله برای همذات پنداری ام با این دنیای خیالی

یه خونه

2009-03-18T14:22:00.002+01:00

آخ که چقدر دلم یه خونه میخواد
یه خونه گرم با مامان و بابا
یه خونه با صدای بلند تلویزیون
یه خونه حتی اگه مامانش غر بزنه
یه خونه با یه آشپزخونه که یه غذای خوشمزه داره توش قل قل می کنه
یه خونه با یه بابا که مدام داره کانال عوض می کنه
یه خونه با سرو صدای کلی مهمون
یه خونه که می شه بی خیال رو مبلش لم داد و فیلم تماشا کرد
یه خونه با کلی کتاب نخونده
یه خونه با یه عالمه بچه شیطون
یه خونه با گل های شمعدونی

.....یه خونه

Happiness!

2009-02-25T01:16:00.004+01:00

وقتی خوب دقت می کنم فقط روزایی که بی حوصله یا نوستالوژم اینجا می نویسم
یه جورایی دلم واسه اینجا سوخت
یا من لحظه های شادیمو با اینجا تقسیم نمی کنم
یا کلا آدم شادی نیستم
اعتراف می کنم هر دوش!
بهر حال می تونم بگم چند وقت پیش که ماجرای سوزن رفتن تو پای بیتا باعث شد، بعد مدتها واقعا از ته دلم بخندم ، یه جورایی سبک شدم عاری از هر گونه نگرانی و دلهره
بهر حال مرسی بیتا جون!
حالا فکر می کنم لازم نیست اتفاق فوق العاده ای بیفته که شاد بشم
لحظه هایی که می گذره و مطمئنم که سالها بعد چقدر حسرت این روزا رو می خورم
واسه همین پنجره و منظره
واسه اون صبحونه هایی چرب و چیلی که با شهره می خوریم و یه سره به خودمون فحش می دیم که داریم چاق می شیم
واسه همه اون مسیر طولانی مترو تا خونه که مثل بید می لرزیم ،چون میخوایم ادای دخترای سوئدی رو در بیاریم و تو سرمای منفی 10 درجه دامن کوتاه بپوشیم
های لحظه آخرupload پروژه و deadlineواسه همه شبهای
واسه همه نگرانی هایی که واسه آینده ام دارم
واسه همه روزایی که دلم واسه خونه تنگ می شه و مثل بچه ها زار زار گریه می کنم
.....
و واسه همه روزایی که دارن با سرعت نور میگذرن وخاطره می سازن و من همچنان با نگرانی های خاص خودم اونا رو میگذرونم
میدونم چند سال دیگه ،وقتی که دارم این مطلبو می خونم چقدر دلم واسه بچه ها، این اتاق 20 متری و این خیابون برفی ساکت آروم تنگ می شه

Memories

2009-02-21T13:31:00.004+01:00

به آسمون آبی آفتابی نگاه می کنم
به زمین پوشیده از برف
و سکوتی که پر از صداست و خاطره
وفکرمی کنم وفکرمی کنم و......
.........
واینکه کاش می شد، بعضی خاطرات رو واسه همیشه پاک کرد

لحظه ها

2009-01-23T15:05:00.005+01:00

به نظرم لحظه هایی در زندگی هست
که اثرات قوی تری دارند هر چند زمان کمتری از زندگیت رو و شامل بشن
لحظه هایی که با واقعیت هایی در وجودت روبرو می شی و می بینی که چقدرخودتو کم می شناسی
لحظه هایی هست که می بینی چقدر میتونی در زندگی از اون چیزایی که دوستشون داری دور باشی و در عین حال هم چقدر در مسیر اشتباه قدم برداری
لحظه هایی که می بینی چفدر داری از خودت و ایده آلات دور می شی مثل رهایی در جریان یک آب جریانی که گاهی اوقات هم لذت بخشه مثل مستی بعد شراب یه جور« بی تعادلی متعادل»
یا لحظه هایی که می بینی
واقعا چقدر تنهایی و این تنهایی رو زمانی حس می کنی که شاید در شلوغ ترین جمع ممکن باشی
اون لحظه اس که می خوای واسه یک آن هم شده به هیچی فکر نکنی و فکر نکنی و فکر نکنی

نمی دونم هر چند همیشه تلاش کردم زندگی را واقعی ببینم ولی همیشه از عکس العملم با واقعیت شوکه شدم
یه وقتایی تو بچه گیام خود بزرگ شدمو تصور می کردم
یه زن فد بلند لاغر مهربون که آرومه
یه نوع آرامش درونی

تمی دونم چقدر به اون زن شبیه ام وقتی خوب فکر میکنم می بینم بعضی موقع ها چقدر از خودم دورم
و الان باز هم این لحظه ها منو در خودش حل کرده
فقط الان اینو می دونم که خیلی خسته ام خیلی ! بیشتر از هر وقت دیگه ای
و شاید می خوام باز هم بهش فکر نکنم

!

2009-01-09T11:43:00.003+01:00

بدترین مشکل آدم دستگاه عصبی اوست

چون هر لحظه امکان دارد که تنش درونت را به صورت نشانه ای آشکار بروز کند

جورج اورول

پر از خالی

2008-12-08T00:01:00.009+01:00

احساس عجیبی دارم
یه چیزی تو وجودمه که حسش می کنم ولی نمی تونم شرح بدمش
مثل یه خواب که مبهمه ولی حسش خیلی قویه تمام وجودت رو در برمی گیره یه نوع آگاهی نا آگاهانه ولی عمیق
میتونی به راحتی درکش کنی ولی لمسش نه ! خیلی دوره در حالی که نزدیک به نظر می رسه
ولی ........دیگه هیچ اعتمادی نسبت به حسهای دورنیم وجود نداره میدونم مرور زمان همرو تغییر می ده
خیلی غم انگیزه دیگه حتی شادی های عمیق کوچکم هم خاکستری می شن
چون میدونم شادی های بزرگترگذشته نه چندان دورم ،
الان واسم نه تنها رنگ وبویی ندارن بلکه یه نوع حس حماقت رو هم بهم القا می کنن

و این می شه که در یک آن خالی می شم از همه چیز ،از همه حس های خوب و بدم
خالی خالی
دقیقا مثل زمانی که گیج ومنگ از خواب طولانی بعد از ظهر بیدار میشی و می بینی تاریکه و آفتاب غروب کرده

!دنیای عجیبیه

2008-12-01T23:15:00.007+01:00

دنیای عجیبیه !
در حالی که در اوج بدبختی و ناراحتی هستی می تونی به یکی دیگه کلی امید و آرزو بدی و کلی موعظه کنی وپشت اون ماسکی که زدی یه چهره قوی و مملو از ایده های قشنگ نشون بدی حرفایی بزنی که هیچ وقت به خود نزدی و نمی زنی

بعضی موقعها فکر می کنم آدمای قوی یا حداقل اونایی که تظاهر به قوی بودن می کنن خیلی تنهان ! بر خلاف اونایی که از چیزایی که آزارشون میده حرف میزنند و به طریقی ازش رها می شن

واقعا دنیای عجیبیه، تا زمانی که فریاد نزنی کسی به سمتت بر نمی گرده

مولانا كيمياي مراقبه

2008-11-11T11:01:00.008+01:00

در جهان تنها يك فضيلت وجود دارد:

و آن آگاهي است

و تنها یک گناه

وآن جهل است

و در اين بين ، باز بودن و بسته بودن چشم ها،تنها تفاوت ميان انسان هاي آگاه و نا آگاه است.نخستين گام براي رسيدن به آگاهي توجه كافي به كردار ، گفتار و پندار است.زماني كه تا به اين حد از احوال جسم،ذهن و زندگي خود با خبر شديم،آن گاه معجزات رخ مي دهند.
در نگاه مولانا و عارفاني نظير اوزندگي ، تلاش ها و روياهاي انسان سراسر طنز است!
چرا كه انسان نا آگاهانه همواره به جست و جوي چيزي است كه پيشاپيش در وجودش نهفته است!
اما اين نكته را درست زماني مي فهمد كه به حقيقت مي رسد!
نه پيش از آن!
مولانا می گوید معجزات همواره در كنار شما هستند و در هر لحظه از زندگي تان رخ مي دهند فقط كافي است نگاه شان كنيد به چيزي اضافه تر از ديدن نيازي نيست!درهر نقطه از زمين،و هر جايي كه هستيد به همين اندازه كه با چشماني كاملا باز شاهد زندگي و بازي هاي رنگارنگ آن باشيد،كافي است! اين موضوع در ارتباط با گوش دادن هم صدق ميكند!
تمامي راز مراقبه در همين دو نكته خلاصه شده است
"شاهد بودن و گوش دادن"
اگر بتوانيم چگونه ديدن و چگونه شنيدن را بياموزيم عميق ترين راز مراقبه را فرا گرفته ايم!

قورباغه ها

2008-10-02T00:12:00.003+02:00

مارها قورباغه ها را مي خوردند و قورباغه ها غمگين بودند
قورباغه ها به لك لك ها شكايت كردند
لك لك ها مارها را خوردند و قورباغه ها شادمان شدند
لك لك ها گرسنه ماندند و شروع كردند به خوردن قورباغه ها
قورباغه ها دچار اختلاف ديدگاه شدند
عده اي از آنها با لك لك ها كنار آمدند و عده اي ديگر خواهان باز گشت مارها شدند
مارها باز گشتند و همپاي لك لك ها شروع به خوردن قورباغه ها كردند
حالا ديگر قورباغه ها متقاعد شده اند كه براي خورده شدن به دنيا مي آيند
تنها يك مشكل براي آنها حل نشده باقي مانده است

اينكه نمي دانند توسط دوستانشان خورده مي شوند يا دشمنانشان

داستاني از منوچهر احترامي

آسمان استکهلم

2008-09-09T15:59:00.014+02:00

اینجا آسمان آبی و زیبای استکهلم است
آسمانی زیبا با ابرهایی رویایی
آسمانی که من در سایه آن یک زندگی جدید را آغاز می کنم
یک اتفاق جدید ، همراه با تجربه های جدید و دلتنگیهای جدید
آسمانی زیبا بر فراز خیابانهایی در دل تاریخ که مطمئنا خاطراتی به یاد ماندنی خواهند شد، خاطراتی که جای بسیاری در آن خالی است

و من این زیبایی های جدید را با یک احساس غریب و آمیخته با یک غم عجیب و البته هیجان و امیدی متفاوت تجربه می کنم
و در آستانه شروع این زندگی جدید هر چند نا توان برای فراموش کردن گذشته ای که پاره ای از وجودم است ولی امیدوار برای بهتر بودن،بهتر شدن ،دوست داشتن ،ساختن وساخته شدن و البته قوی برای نفس کشیدن زیبایی ها و شروعی جدید

برای همه کسانی که دوستشان دارم و به آنها فکر میکنم وبسیار دلتنگشان هستم

...این روزها

2008-07-27T14:03:00.004+02:00

این روزها خیلی عجیب می گذره

احساس آدمای نزدیک به مرگ رو دارم

هی دارم سفارش می کنم ،هی دارم سفارش می شنوم

همه مهربونن و من مهربونتر از قبل

وبی پرواتر از قبل در نشون دادن احساساتم

دیگه زیاد عصبانی نمی شم و حرص نمی خورم

هر تصویری رو می خوام به خاطر بسپارم

دل کندن از همه چی برام سخت شده

آدما،کتابا،صداها،کارا

تازه دارم به عمق دلبستگی ها و وابستگی ها پی می برم

احساس می کنم هر کدومشون یه جایی همین نزدیکی ها توی وجودم جا گرفتن

و من چقدر آهسته وبی سر و صدا به دنیای دورو برم دل بستم

هنوزم به این حرفم اعتقاد دارم

«!بزرگترین بدبختی آدما دوست داشتنه»

!مهم نیست غزال هستی یا شیر

2008-07-10T05:18:00.005+02:00

هرروز صبح در آفریقا وقتی خورشید طلوع می کند
یک غزال شروع به دویدن می کند و می داند سرعتش باید از یک شیر بیشتر باشد ، تا کشته نشود
هرروز صبح در آفریقا وقتی خورشید طلوع می کند
یک شیر شروع به دویدن می کند و می داند باید سریعتر از آن غزال بدود تا از گرسنگی نمیرد
!مهم نیست غزال هستی یا شیر، با طلوع خورشید باید دویدن را آغاز کنی

آنتونی رابینز

مشق شب

2008-07-06T05:51:00.007+02:00

احساس زنده و جالبی بود 86 دقیقه با بچه هایی که صداقت خاصیت کلامشان بود .بچه هایی که اکثرا معنی تشویق را نمی دانستند و با شنیدن کلمه تنبیه کمربند هایی که گاه و بیگاه آنها را سیاه می کرد مجسم می کردند

یا بچه هایی که درباره تعداد سیلی هایی ( یا به قول خودشان چکهایی) که باید به فرزاندانشان در آینده بزنند چه راحت تصمیم می گرفتند و چقدر هم مصمم در انتخاب نام فرزاندانشان

"پسر بود حسین دخترهم بود سارا"

و چه لحظات ساده و بی ریایی بود زمانی که در مورد شکم چاق پدری می شنویم که نمی تواند کمربند ببندد و این کمربند دستاویز کتک خوردن او می شود

یا خاطرات دعوای مادری با هوویش ! وبا اینکه مادرش اغلب مواقع پیروز این میدان بود ولی باز هم این پسربچه از دعوا بدش می آمد

همیشه هر وقت میخواستم نمونه زندگی را مثال بزنم تماشای پسر بچه های دبستانی را موقع تعطیلی از مدرسه به ذهنم می آمد.هنوز هم گاهی اگر امکانش باشداین کار را می کنم. انرژی ، سرزندگی ، امید و هیجان را می توان درچهره تک تک این موجودات شرور و دوست داشتنی پیدا کرد.دیشب با تماشای مشق شب تمام این انرژی در رگهایم جریان گرفت

بچه های کنجکاوی که بی خیال جلوی دوربین غول سینمای ایران ژست می گرفتند و به او می گفتند

"یه عکس از ما بگیر "

بچه هایی که هر پنجشنبه به سینمامی رفتند و نمی توانستند هیجان خود را برای تعریف کردن از فیلمی که به تازگی دیده اند کنترل کنند و یا آنهایی که از وحشت به گریه افتاده بودند

بچه هایی که الان باید سی ساله یا شاید بیشتر باشند

به نظر من این مستند ساده، شاهکاری بود که فقط کیا رستمی می توانست این گونه استادانه به تصویر بکشد

بهر حال آقای کیا رستمی به خاطر مستند زیبا و زنده و صمیمی تان متشکرم

!علت خاموشی های اخیر

2008-06-19T05:44:00.002+02:00

منبع : نیک آهنگ کوثر

گناه

2008-06-16T08:39:00.003+02:00

گناه فقط در آزردن بی دلیل دیگران است ، باقی گناهان مهملاتی من در آوردی اند

رابرت آنسون هاین لاین

... ما ایرانیها

2008-06-15T13:11:00.011+02:00

ما ایرانیها آدمای جالبی هستیم
در آن واحد مدعی کلیه خصلت خوب هستیم ولی تاب تحمل کوچکترین انتقاد رو نداریم...
از کلاسهای تمرکز ذهن گرفته تا یوگا و مدیتیشین همه رو می ریم ،ولی با کوچکترین تلنگرهمونی می شیم که بودیم وهمه اون قواعد قشنگ و شیک رو که جزوه برداشته بودیم وهزار جای اتاق و میز کارمون چسبونده بودیم، فراموش می کنیم...
همیشه و همه جا از بدی غیبت و زشتی این کار میگیم ،ولی کافیه تو محل کارمون فقط یکی ازجمع حاضر ،غایب بشه بعد دیگه موضوع حله. حالا سوژه اون روزمونو پیدا کردیم...
ادعامون همه رو کشته که به دوستامون، به خانوادمون، به همسرمون، به بچه هامون هی تاکیدکنیم هی فلانی توروخدا جون مادرت اگه از دست من ناراحت شدی بهم بگو، بذارمشکلاتمون بزرگتر و بزرگتر نشه، بذار صممیتمون بیشتر و بیشتر بشه
ولی موقع ناراحت شدن هامون ،ترجیح میدیم ساکت باشیم برای طرف مقابل قیافه بگیریم. چون میدونیم مطرح کردن موضوع ،نه تنها مشکلات روحل نمیکنه ،بلکه یه مشکل،یه دلخوری و یه اعصاب خوردی دیگه به اون قبلیها اضافه می کنه...
تو روابطمون با هم دیگه اینقدر درگیر تعارفیم،که تفریبا باید مطمئن باشیم اون نظر، تعریف یا تمجیدی که داریم می شنویم خیلی بیشترش راست نیست و فقط واسه خوشایندومنه. یعنی خودمون بیشتر دوست داریم اینارو بشنویم و با این دروغای قشنگ خوشحالیم ونمیخوایم که هیچ کس هم مانع این خوشحالی بشه...
به کار هم دیگه اینقدر کار داریم و کار داریم و اینقدر تو کار بقیه دقیقیم ،که بیشتر موقع ها از خودمون غافل می شیم و نمی فهیم بارها و بارها همه اون کارایی که تو بقیه آدما سرزنش می کنیم ،انجام میدییم و به درستی کارمون هم مطمئن مطمئنیم...

نمیگم هممون اینیم ،ولی قبول کنید اکثریتمون بیشتر این آیتم ها روهرروز و هرروز در زندگیمون تکرار میکنیم و تکرار می کنیم و تکرار می کنیم و
...

!واقعیت

2008-05-25T07:19:00.004+02:00

دیروز که چهره ام را در شیشه پنجره دیدم

خیلی جا خوردم

چهره زنی را دیدم که دیگر جوان نیست

و غم انگیز تر اینکه

نمیتواند این واقعیت را بپذیرد

که نمی تواند خیلی چیزها را دیگر تجربه کند

چهره زنی را دیدم که غمی در صورتش است که او را تکیده تر می کند

و یا شاید احمقانه تر

چهره زنی که به گذشته ها نگاه می کند و نمی تواند لبخند بزند

احساس ساده ای نیست

که ببینی دیر شده است

و تو هنوز اینجایی اول جاده،اول جاده ای که توان پیمودنش بسیار سخت است

و غم انگیز تر اینکه

هیچ هیجانی در پیش رو نیست

شاد بودن

2008-04-22T12:18:00.001+02:00

برای شاد بودن، تنها به بدنی سالم و حافظه ای ضعیف نیاز داری
آلبرت شوایتزر

ضدو نقیض

2008-02-21T09:08:00.003+01:00

نمی دونم تا حالا پیش اومده از یه چیزی در عین حال که خیلی دوستش دارید متنفر باشین؟

مثلا یه آهنگ که خیلی دوستش دارین ولی بخاطر خاطره ای که ازش دارین

!!!نتونین بهش گوش بدین

Valentine!!!!!!

2008-02-19T15:33:00.011+01:00

من به این اصل اعتقاد دارم که آدمایی که سر یه موضوع خیلی مبالغه می کنن در مورد اون مطلب نقطه ضعف های بسیاری دارن
به مکالمه این کارمند پشت باجه بانک با همکار بغل دستی اش ومشتری ای که مشغول انجام دادن کاراش هست دقت کنید

توجه کنید این مکالمه بعد از اعتراض من به این کارمند گرامی ،که هرچه زودتر کار مشتری شو تموم کنه و کار منو انجام بده شروع شد.البته ایشون جهت بهتر گرفتن حال من بدون اینکه به قیافه من نگاهم بکنه گفت نخیر نمیشه

مشتری- یه وام خودرو جور کن واسمون مهدی جون
کارمند اول- وام خودرو ! بابا من خودم لنگم
مشتری- ای بابا هر روز تورو با یه مشین میبینیم و تو که وضعت خوبه ماشااله
کارمند اول(باز پوزخند)--نه بابا اون مال خانوم بچه هاست دوست دخترا اصرار دارن یه دوری با ماشیناشون بزنیم
مشتری (با حسرت) – خوش بحالت
اسیر بودیم با کدوم یکی بریم بیرونValentine کارمند اول- نه بابا چه خوش بحالی روز
کارمند دوم-آره بابا حسابی گیج شده بود کدوم کادو رو واسه کی خریده
کادو یه دختررو دادم به یه دختر دیگه، ...Valentine کارمند اول (با افتخار) آره بادته یه سال

نمیدونم چی بود عطر بود
(!!!توجه عطرمردونه به یه خانوم کادو داده شده )
کارمند دوم- آره یادمه
مشتری(همچنان با حسرت)- خدا بده از این گرفتاریها

تصور کنید من تو اون لحظه چه حالی داشتم فقط جهت اجتناب از بالاآوردن رو پیشخون شعبه سریعترباجه رو عوض کردم
راستی این کارمند خوشبخت و خوشحال ما ،کچل وبا قدی حدود 160 و تقریبا با یه 20،30 کیلویی اضافه وزن هستن

J'aime le français

2008-01-29T11:13:00.002+01:00

وقتی حدودا 9 ماه پیش بدون هیچ انگیزه یا هدف خاصی تو کلاس فرانسه ثبت نام کردم هیچ نمی دونستم اینقدر با جدیت یاد گرفتن این زبان را ادامه بدم

بهرحال قبل از هرچیزی دوستای خیلی خیلی خوبی پیدا کردم که سهم بزرگی در دادن انگیزه به من داشند. حالا دیگه تو ماشین اکثر اوقات انتخاب اولم موزیکهای فرانسویه یا اینکه کلی ذوق می کنم یک فیلم به زبان فرانسه می بینم و متوجه میشم و اینکه چقدر حال می کنم وقتی این همه کانال فرانسوی تو ماهواره که فقط هم فیلم نشون می دن رو میبنم و حرص نمی خورم چرا انگلیسی نیست

«راست میگن «هر زبان جدید یک دنیای جدید

Féminin

2008-01-08T06:04:00.000+01:00

حس جالبی نیست
به این نتیجه رسیده ام که اکثر اوقات شاد بودن را نمی توانم خود برای خود به ارمغان آورم شاید باید اعتراف کنم که از این همه استقلال به تنگ آمده ام من سالهاست برای همان حس احمقانه ای که کس دیگری شادم کند تنگ شده است

راستش را بخواهید میخواهم کمی زنتر باشم

ماه زیبا

2008-01-01T13:39:00.001+01:00

با تشکر از مسعود و امیر حسین بخاطر این عکس زیبا

عاشقانه ها در سينما

2008-01-01T06:32:00.002+01:00

عشق در سینما مقوله ای بوده که همواره نقش پر رنگی و تاثیر گذاری داشته است
داستانهایی که صرفا بر محور عشق میچرخند. در گونه های موفق این فیلم ها عشق یعنی یک تصمیم یک اتفاق که شهامت و جرات می طلبد . یک نوع اراده بر خلاف تمام قواعد جاری اطراف.
یک قانون شکنی یا شاید یک ریسک
بهرحال به این جمله تا حد بسیار زیادی اعتقاد دارم

« عشق و دستاوردهای عظیم در برگیرنده مخاطرات بزرگ است»

قبل از طلوع)برای من اهمیت )Before Sunriseدر میان عاشقانه های سینما فیلم بی نظیر

خاصی دارد
یک عشق ساده که در یک روز متولد شده و در همان روز نیز باید فراموش شود.دقت کارگردان در انتخاب مکانهای بسیار زیبا از شهر وین, موزیک متن بسیار گیرا و جذابیت ۱۰۵دقیقه تنها با دو بازیگر,دو بازیگر که انصافا در نقش خود خوش درخشیدند.

Brokback Mountain

2006-03-13T14:25:00.003+01:00

!!!را ديدم داستان عشق دو گاو چران همجنس گراBrokback Mountain امروز فيلم

موضوعي که شنيدن آن منزجر کننده است چه رسد به ديدن آن بر خلاف قضاوت هاي خوب و اکثرا بدي که از اين فيلم شنيده بودم سعي کردم بدون هيچ پيش زمينه اي آن را ببينم در يک جمله مي توانم بگويم کاملا غیر منتظره بود..... داستن عشق دو همنجنس بازي که دو انسان بودند و عاشق .هر چند بيش از اندازه غير متعارف است ...حال اين عشق مي توانست به قيمت فرو ريختن آمال يک زن باشد که شوهرش را در حين معاشقه با مردي ببيند يا به قيمت از هم پاشيدن خانواده اي نوپا و يا شکستن غرور و تمام آرزوهاي يک مرد که جرمش فقط عشق به يک همجنس بود . براي اولين بار در زندگي ام ديگر با ديده تنفر به اين گروه از مردم نگاه نکردم بلکه تنهايي و انزوايي که به آن محکوم شده بودند را پرنگ تر و متفاوت تر از قبل دیدم .. اعتراف مي کنم درانتهای فیلم اشک در چشمانم جمع شده بود چون ديگر به جنسيت و روابط معمول و غير معمول و قوانين و قواعد اهميت نمي دادم چيزي که مهم بود دوست داشتن بودو اعتقاد به آن

زمانی که نرسيده بود

2006-03-06T06:59:00.000+01:00

احساس تلخی بدی می کنم
حجم اتفاقات زندگی ام در اين چند وقت بقدری بوده که ياد آوری و مرور جزئياتش هنوز برايم ناخوشايند است
مثل تمام فيلم های پست مدرن تلخی که در پايان بدترين اتفاق ممکن را انتظار می کشی و در انتها واقعه بسیار تلخ تر از انتظار ماست
نمی دانم تا چقدر می توانم در اينجا راحت حرف بزنم،مثل دوستی که اولين دردل هايم برای او مي گويم ولی هنوز هم مطمئن نيستم چقدر (ميتوانم راحت باشم(همان خاصيت درون ريزی هميشگی

بهرحال آنقدر در اين مدت در روابط زندگی ام به بن بست و واقعيت های تلخ رسيده ام که تمام معادلات زندگی ام را بهم ريخته است
....هجوم واقعيت
ردپای تلخی از اشتباهاتم از اعتمادهای بی اساسم ،از تمام لحظاتی که به خاطر يک عشق رويايی از آنها ساده گذشتم
نميدانم مرز اين اشتباهات تا کجاست و اين شکست های تلخ
"فقط يک گناه کبيره حقيقی وجود دارد يعنی فشار آوردن بر قوانين هستی "
شايد هنوز زمان زيادی لازم است تا به شخص مناسب در زمان مناسب برسم
....درست است من اشتباه کردم فشار آوردن بر قوانين هستی هنوز زمانش نرسيده بود

...بعد از سالها

2006-03-04T17:34:00.000+01:00

راستش زمان زيادي که دلم ميخواد نوشته هامو تو يک وبلاگ بذارم حدود 4 سال پيش اوج هيجان پرشين بلاگ بود که شروع کردم به نوشتن.بعضي هاشو خيلي دوست دارم ولي به دلايلي دلم نميخواد در ادامه اونا بنويسم خوب طبيعتا طي اين سالها تغيير کردم فکرام، نوشته هام و شايد بهتره يکم روراست باشم يک طورخط کشيدن روي گذشته است.
خوب من از همون زماني که فهميدم تو اين دنيا سختي و مشکل و رنج وجود داره دردل کردن رو نه تنها نفهميدم بلکه طي گذشت سالها . از اون دور هم شدم
خوب گاهي اوقات با تمناي وجودم براي بعضي ها دردل ميکنم اينو انکار نمي کنم ولي دقيقا اونم ميدونم چه زمانيه زمانيه که از بازگو کردن اون مسئله پيش شخص ديگه اي به هيچ عنوان به هويت ،شخصيت، وجهه و غرورم آسيبي نرسه.خوب يعني زماني که من مقصر نيستم اشتباه نکرده ام و مورد ظلم واقع شدم خوب اين موارد کم پيش مياد چون به اعتقاد من مشکل زماني به وجود مياد که خطا بري و اوت بزني!
پس اين شد که نوشتن شد مونس روزهاي تنهايي و بي حوصلگي من...